1. Είμαστε πρωτίστως η Οικογένειά μας.
   Οτιδήποτε μας συμβαίνει έχει να κάνει με τις επιδράσεις από τα κυριότερα συστήματα της ζωής μας. Κουβαλάμε μέσα μας το φορτίο των εμπειριών και των πεποιθήσεων όλων των συστημάτων στα οποία υπήρξαμε μέλη με πρώτο και κυριότερο την οικογένειά μας. Οι συστημικοί θεραπευτές στέκονται ιδιαίτερα στις σχέσεις, στους ρόλους, στα διαγενεακά μοτίβα και τα οικογενειακά τραύματα.
2. Τα προβλήματα προέρχονται από δυσλειτουργικές πεποιθήσεις.
   Στις πεποιθήσεις που κουβαλάμε από την οικογενειακή μας ζωή (για το τι είναι κακό, καλό, αποδεκτό) προστίθενται και άλλες πεποιθήσεις από τα πιο πρόσφατα συστήματα της ζωής μας, που συχνά είναι δυσλειτουργικές. Στόχος του θεραπευτή είναι να τις αποκαλύψει και να μπορέσει το άτομο να διαλέξει με τι θα συνδέεται και με τι όχι.
3. Το σύμπτωμα έρχεται για καλό.
   Το σύμπτωμα αποκαλύπτεται όχι ως εχθρικό, αλλά ως φιλικό προς τον οργανισμό. Θα μας βοηθήσει, να πάμε στον ειδικό, να πάρουμε βοήθεια, για να αλλάξουμε κάτι, που πρέπει να σταματήσουμε να το κάνουμε και συνήθως επιδρά αρνητικά στη ζωή μας.
4. Θεραπευτής και θεραπευόμενος.
   Ο θεραπευτής είναι αυθεντικός, έχει ενσυναίσθηση και αποδέχεται άνευ όρων τον πελάτη του.
   Ο θεραπευόμενος είναι ένα σύνολο και όχι μια διαταραχή ή ένα σύμπτωμα. Είναι ένας άνθρωπος που αγωνίζεται, αν και συχνά ξεχνάει τις δυνάμεις του.
   Ο θεραπευτής έχει στόχο να φέρει στην επιφάνεια αυτές τις δυνάμεις.
5. Η πρακτική των αφηγήσεων.
   Σε μια συνεδρία συστημικής θεραπείας, σημασία έχουν όσα θα επιλέξει να φέρει ο θεραπευόμενος. Με αυτά θα δουλέψει ο θεραπευτής χωρίς να κρίνει και να κάνει διάγνωση ή να δίνει οδηγίες. Χρησιμοποιούνται ερωτήσεις για να έρθουν στην επιφάνεια ιστορίες, που επηρεάζουν τη ζωή του θεραπευόμενου. Αυτές οι ιστορίες, γίνονται το αντικείμενο των συνεδριών.

Μετά από καιρό, οι πελάτες μου στην θεραπεία, μου αποκαλύπτουν συχνά, ότι έχουν βιώσει κάποια από τα παρακάτω:

“Ήσουν ένας εξωγήινος, δεν καταλάβαινα τι γλώσσα μιλούσες, όλα μου φαινόντουσαν εξωγήινα.”

“Φοβόμουν ότι η θεραπεία θα με κάνει να μη μιλάω στους γονείς μου.”

“Φοβόμουν ότι η θεραπεία θα κάνει το παιδί μου να χάσει το ταπεραμέντο του.”

“Φοβόμουν ότι έπρεπε να γίνω εγωιστής και σκληρός απέναντι στους άλλους.”

Συνήθως δηλώνουν τα εξής:

“Ήσουν ένα δώρο για μένα και τη ζωή μου.”

“Ήταν ό,τι πιο σημαντικό έχω κάνει για μένα.”

“Μου έσωσες τη ζωή και την οικογένειά μου.”

“Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς την ομάδα μου και τον θεραπευτή μου.”

“Δεν θα είχα μάθει ποτέ ποιος είμαι και τι μπορούσα να κάνω, αν δεν είχαν ξεκινήσει ψυχοθεραπεία.”

“Δεν θα είχα καταφέρει να σπάσω τον φαύλο κύκλο χωρίς την ψυχοθεραπεία.”